Εκκλησιαστικά Αρχεία Δανίας, 1576-1919

48,282,184 αρχεία

Αλλαγή κατηγορίας ή συλλογής

Γέννηση / Βάπτισμα

Ημέρα

Μήνας

Έτος

Τόπος

Θάνατος / Κηδεία

Ημέρα

Μήνας

Έτος

Τόπος

Γάμος

Ημέρα

Μήνας

Έτος

Τόπος

Προσθέστε στοιχεία

Κατοικία

Σύζυγος

Μητέρα

Πατέρας

Λέξεις κλειδιά

Περισσότερα

Ταύτιση όρων με ακρίβεια

Καθαρισμός φόρμας

Όλες οι Συλλογές

Γέννηση, Γάμος & Θάνατος

Αρχεία Εκκλησίας

Εκκλησιαστικά Αρχεία Δανίας, 1576-1919

Εκκλησιαστικά Αρχεία Δανίας, 1576-1919

48.282.184 αρχεία

Αρχεία γεννήσεων, βαπτίσεων, γάμων, θανάτων, ταφών και άλλα αρχεία που τηρούνται από την Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία της Δανίας. Τα εκκλησιαστικά αρχεία είναι εξαιρετικά σημαντικά για την δανική έρευνα, καθώς τα ζωτικής σημασίας γεγονότα σχεδόν κάθε ατόμου που έζησε στη Δανία κατά την χρονική περίοδο που καλύπτεται από αυτή τη συλλογή καταγράφονταν σε αυτά τα μητρώα ενοριών ή εκκλησιαστικά βιβλία (kirkebøger). Η Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία έγινε η επίσημη κρατική εκκλησία το 1536 και ως εκ τούτου η Εκκλησία και ο κλήρος της ενήργησαν ως ο επίσημος βραχίονας του Στέμματος και της εθνικής κυβέρνησης, επιφορτισμένοι με τη συλλογή και τη διασφάλιση των ζωτικών αρχείων του δανικού πληθυσμού. Η Λουθηρανική Εκκλησία στη Δανία άρχισε να τηρεί ζωτικής σημασίας αρχεία το 1645, αφότου ο βασιλιάς εξέδωσε βασιλικό διάταγμα που απαιτούσε από τον κλήρο στο νησί Sjælland να καταγράφει βαπτίσεις, γάμους και ταφές. Το ίδιο διάταγμα εκδόθηκε το επόμενο έτος (1646) για το υπόλοιπο βασίλειο. Κάποιοι ιερείς τηρούσαν ζωτικής σημασίας αρχεία πολύ νωρίτερα, με τα πρώτα ενοριακά αρχεία να ξεκινούν το 1572 στην πόλη Nakskov. Μετά τα γεγονότα της Μεταρρύθμισης, το Δανικό Στέμμα αναγνώρισε μόνο την Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία, με λίγες εξαιρέσεις. Η Αναμορφωμένη Εκκλησία αναγνωρίστηκε το 1747 και οι καθιερωμένες εβραϊκές κοινότητες αναγνωρίστηκαν το 1814. Το 1849 το δανικό σύνταγμα αναγνώρισε επιπλέον χριστιανικές διαφωνούσες εκκλησίες, αλλά απαιτούσε από όλες τις ομολογίες να ειδοποιούν τον ιερέα της τοπικής τους Λουθηρανικής ενορίας για όλες τις γεννήσεις και τους θανάτους που συμβαίνουν στις κοινότητές τους. Το 1814, τυποποιημένα και βασισμένα σε φόρμες μητρώα δημιουργήθηκαν και εκδόθηκαν στον Λουθηρανικό κλήρο για να βοηθήσουν στη συλλογή αυτών των αρχείων. Τα αρχεία που δημιουργήθηκαν πριν από αυτό ήταν ελεύθερης μορφής παράγραφοι και μητρώα, με τη μορφοποίηση να ποικίλλει από κληρικό σε κληρικό. Στα πρώτα εκκλησιαστικά βιβλία, υπάρχει επίσης παραλλαγή στη σειρά με την οποία τηρούνταν τα αρχεία — μερικές φορές γεγονότα (βάπτιση, γάμος, ταφή, κ.λπ.) καταγράφονταν με αυστηρή χρονολογική σειρά ανεξαρτήτως γεγονότος, και μερικές φορές τα γεγονότα διαχωρίζονταν σε ξεχωριστές ενότητες, και στη συνέχεια καταγράφονταν χρονολογικά. Στην αρχή των πρακτικών τήρησης ζωτικής σημασίας αρχείων στη Δανία, η απαίτηση περιοριζόταν σε βαπτίσεις, γάμους και ταφές. Οι επιβεβαιώσεις άρχισαν να καταγράφονται το 1736. Στις αρχές του 1800, η Δανία υπέστη μια σοβαρή επιδημία ευλογιάς, η οποία οδήγησε σε νόμο περί εμβολιασμού που τέθηκε σε ισχύ στις 4 Μαρτίου 1810. Ο κλήρος συχνά εκπαιδευόταν να χορηγεί εμβολιασμούς και να καταγράφει αυτά τα γεγονότα στα ενοριακά τους μητρώα. Γύρω στο 1812, ορισμένες ενορίες άρχισαν επίσης να παρακολουθούν άτομα που μετακινούνταν μέσα και έξω από την ενορία τους. Άλλοι τύποι εκκλησιαστικών αρχείων περιλαμβάνουν εισαγωγές, αφοσιώσεις και κοινωνίες. Μια σύντομη επεξήγηση κάθε τύπου αρχείου δίνεται παρακάτω: Γέννηση (Fødte) ή Βαπτίσεις (Døbte) – Τα παιδιά βαφτίζονταν κανονικά (ή «χριστιανοποιούνταν») εντός λίγων ημερών από τη γέννηση. Τα μητρώα γεννήσεων ή βαπτίσεων συνήθως περιέχουν το όνομα του βρέφους και των γονέων, τη νομιμότητα, την ημερομηνία και τα ονόματα των μαρτύρων και των νονούδων. Μερικές φορές καταγράφεται η ημερομηνία γέννησης του παιδιού, το επάγγελμα του πατέρα και η ακριβής κατοικία της οικογένειας. Στα προεκτυπωμένα μητρώα, οι γεννήσεις αρσενικών και θηλυκών καταγράφονταν συνήθως ξεχωριστά. Γάμοι (Copulerde or Viede) – Τα αρχεία γάμου περιέχουν την ημερομηνία γάμου μαζί με τα ονόματα της νύφης και του γαμπρού και τις κατοικίες τους. Μετά το 1814 είναι κοινό αυτά τα αρχεία να περιλαμβάνουν επιπλέον πληροφορίες για τη νύφη και τον γαμπρό, όπως την ηλικία τους, τα επαγγέλματά τους, τα ονόματα των πατέρων τους, και μερικές φορές τους τόπους γέννησης. Τέλος, αυτά τα αρχεία μπορεί να υποδεικνύουν αν ήταν άγαμοι ή χήροι και δίνουν ονόματα μαρτύρων που συχνά (αλλά όχι πάντα) ήταν άλλα μέλη της οικογένειας. Θάνατος (Døde) ή Ταφές (Begravede) – Οι ταφές συνήθως πραγματοποιούνταν εντός λίγων ημερών από τον θάνατο. Οι ταφές στη Δανία καταγράφονταν στα αρχεία της ενορίας όπου έλαβε χώρα η ταφή. Τα μητρώα ταφών παρέχουν το όνομα του αποθανόντος, την ημερομηνία θανάτου ή ταφής, τον τόπο ταφής και την ηλικία θανάτου. Μετά το 1814 τα αρχεία μπορεί να περιλαμβάνουν τον τόπο κατοικίας του αποθανόντος, την αιτία θανάτου και τα ονόματα των επιζώντων ή των συγγενών. Μερικές φορές δίνεται η ημερομηνία γέννησης, ο τόπος γέννησης και τα ονόματα των γονέων του αποθανόντος. Τα αρχεία μετά το 1814 τηρούνταν σε ξεχωριστές λίστες για άνδρες και γυναίκες. Επιβεβαιώσεις (Konfirmerede or Confirmerede) – Το 1736 η Εκκλησία απαίτησε οι νέοι να εκπαιδεύονται στο Λουθηρανικό κατηχητικό και να περνούν μια απλή εξέταση από τον ιερέα πριν λάβουν την πρώτη τους κοινωνία—συνήθως στην ηλικία των 14 περίπου ετών. Τα αρχεία επιβεβαιώσεων περιέχουν το όνομα του ατόμου, την κατοικία και μερικές φορές την ηλικία. Μετά το 1814 τα αρχεία χωρίζονται σε λίστες για άνδρες και γυναίκες, και περιλαμβάνουν τα ονόματα των γονέων και μερικές φορές την ημερομηνία και τον τόπο γέννησης ή βάπτισης του ατόμου. Εμβολιασμοί (Vaccinerede) – Η εντολή εμβολιασμού ξεκίνησε το 1810 και απαιτούσε από όλους να λάβουν το εμβόλιο της ευλογιάς, εκτός αν το άτομο είχε ήδη την ασθένεια. Οι εμβολιασμοί συνήθως γίνονταν όταν τα παιδιά ήταν αρκετά μικρά. Αυτά τα αρχεία συνήθως αναφέρουν το όνομα του ατόμου που έλαβε το εμβόλιο, την ημερομηνία εμβολιασμού, το όνομα του πατέρα του και την ηλικία ή την ημερομηνία γέννησής του. Η ημερομηνία εμβολιασμού ενός ατόμου μπορούσε επίσης να καταγραφεί στο αρχείο επιβεβαίωσής του, και αν μετακινούνταν ποτέ, μπορούσε να σημειωθεί στο αρχείο εισόδου ή εξόδου του. Μετακίνηση Εισερχομένων (Tilgangsliste) και Μετακίνηση Εξερχομένων (Afgangsliste) Αρχεία – Ξεκίνησαν το 1812 και καταγράφουν άτομα που μετακινούνται μέσα ή έξω από μια ενορία. Αυτά τα αρχεία μπορεί να περιέχουν όνομα, ηλικία ή ημερομηνία γέννησης, επάγγελμα, κατοικία, ημερομηνία εμβολιασμού, ημερομηνία μετακόμισης και πού μετακινούνται από/προς. Εισαγωγές (Introduserede) – Αφού μια γυναίκα γεννούσε, θεωρούνταν «ακάθαρτη» και έπρεπε να επανεισαχθεί στην κοινότητα. Η γυναίκα μπορεί να αναφέρεται άμεσα (με το όνομά της), ή έμμεσα (με το όνομα του συζύγου της, π.χ. «σύζυγος του ....»). Απολύσεις – Ορισμένες παραβάσεις έπρεπε να απαλλαχθούν από την εκκλησία. Η πιο κοινή άφεση ήταν για προγαμιαίο σεξ που οδηγούσε σε εγκυμοσύνη, οπότε και τα δύο μέρη έπρεπε να απαλλαχθούν δημοσίως πριν μπορέσουν να επιστρέψουν στην κοινότητα. Άλλες παραβάσεις που μπορούσαν να απαλλαχθούν περιελάμβαναν την αποτυχία τακτικής κοινωνίας, δημόσια μέθη, βία, βλασφημία, κλοπή και φόνο. Αυτά τα αρχεία τηρούνταν μέχρι περίπου το 1767. Κοινωνίες (Confirmerede) – Αυτά τα αρχεία κατέγραφαν ποιος λάμβανε κοινωνία σε μια δεδομένη ημέρα. Μερικές φορές τα άτομα καταγράφονταν σε οικογενειακές ομάδες με μόνο τον επικεφαλής της οικογένειας να αναφέρεται με το όνομα, και τα άλλα άτομα στην οικογένεια να αναφέρονται με αριθμό και σχέση με τον επικεφαλής. Για παράδειγμα, «Χανς Γένσεν και σύζυγος και 2 γιοι και μία κόρη». Επώνυμα και Αναζήτηση: Τα επώνυμα στη δανική γενεαλογία μπορεί να είναι αρκετά μπερδεμένα. Τα πατρωνυμικά επώνυμα—επώνυμα που κατασκευάζονται χρησιμοποιώντας το βαφτιστικό όνομα του πατέρα του ατόμου με την προσθήκη είτε «-sen» (γιος) είτε «-datter» (κόρη)—καταργήθηκαν νομικά το 1826, οπότε η κυβέρνηση ήθελε οι άνθρωποι να υιοθετήσουν οικογενειακά επώνυμα. Ωστόσο, χρειάστηκαν αρκετές δεκαετίες μέχρι τα πατρωνυμικά επώνυμα να σταματήσουν να χρησιμοποιούνται εντελώς· στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι απλοί άνθρωποι χρησιμοποιούσαν πατρωνυμικά μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα. Για τον λόγο αυτό, είναι αδύνατο για έναν ερευνητή να γνωρίζει κάτω από ποιο επώνυμο μπορεί να καταγραφεί ένα άτομο σε αρχεία που χρονολογούνται από το 1826 έως περίπου το 1870. Εξαιτίας αυτού, το MyHeritage έχει ενισχύσει αρχεία στα παρασκήνια, για αρχεία που χρονολογούνται από το 1826 έως το 1870, με αμφότερα τα επώνυμα. Ανεξάρτητα από το ποιο επώνυμο αναζητάτε για τον πρόγονό σας, αυτή η εργασία στα παρασκήνια θα βοηθήσει στην εμφάνιση των καλύτερων αντιστοιχίσεων για την αναζήτησή σας, αλλά μπορεί να εμφανίσει αποτελέσματα αναζήτησης που αρχικά φαίνονται λανθασμένα. Ημερομηνίες: Τα πρώιμα δανικά εκκλησιαστικά αρχεία κατέγραφαν συχνά τις ημερομηνίες γεγονότων ως Ημερομηνία Γιορτής. Οι Ημερομηνίες Γιορτής βασίζονται στο λειτουργικό ημερολόγιο, παρά στα ιουλιανά ή γρηγοριανά ημερολόγια. Η Δανία χρησιμοποιούσε το ιουλιανό ημερολόγιο μέχρι τις 18 Φεβρουαρίου 1700, και άρχισε να χρησιμοποιεί το γρηγοριανό ημερολόγιο την 1η Μαρτίου 1700. Όποτε είναι δυνατόν, το MyHeritage έχει μετατρέψει τις Ημερομηνίες Γιορτής στην αντίστοιχη ιουλιανή ή γρηγοριανή ημερομηνία. Για παράδειγμα, ένα αρχείο μπορεί να δίνει την ημερομηνία «6 π. των Θεοφανείων 1698», αλλά αυτό έχει μεταφραστεί σε «13 Φεβρουαρίου 1698». Αυτή η συλλογή παρέχεται σε συνεργασία με τα Εθνικά Αρχεία της Δανίας (Rigsarkivet).

Σχετικές κατηγορίες αρχείων:

Αρχεία Εκκλησίας

Δανία

Σχετικές συλλογές

ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ

Σχετικές συλλογές

Δανία, Βαπτίσεις, 1618-1923

8,659,563 αρχεία

Δανία, Γάμοι, 1635-1916

Δανία, Πολιτικοί Γάμοι, 1851-1961

198,479 αρχεία

Απογραφή Δανίας 1940

3,950,451 αρχεία

Δανία, Κοπεγχάγη, Αστυνομικές Καταχωρίσεις, 1890-1923

1,966,321 αρχεία

Δείγμα αρχείου

Ν. Φ. Σ. ΓκρούντβιγκΓάμος με την Ελίζαμπεθ Μπλίχερ στις 12 Αυγούστου 1818

Δανός πάστορας, συγγραφέας, ποιητής, φιλόσοφος, ιστορικός, δάσκαλος και πολιτικός. Ήταν ένα από τα πιο σημαντικά πρόσωπα της δανικής ιστορίας, καθώς η φιλοσοφία του γέννησε μια νέα μορφή εθνικισμού στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα.